Speechless, Soundless and emotionless

Assalamualaikum..

Every day, every hours i would always remind myself that everything will be better. It's Ok if you feel that.. and it's fine if you're feeling like that..

every minutes and every second, please remind yourself to get hold with God..

I'm counting days and nights.. as going through a speechless, thoughtless day.. The days passed without saying goodbye and comes without greetings..

I'm wondering if I love enough, forgive enough, or useful enough? In the world full of selfishness, I'm wondering whether there's a friend could depend on? Cruel enough heh?

As the thoughtless day passed.. it had brought me to the emotionless period.. neither sad or happy, it's hard to recognize.. isn't you the one who chose this path?


Suddenly.. i miss the rain.. the cloud cries and wash your tears away..

Setiap kejadian itu ada kelebihannya

SAYA TAHU SAYA TAK CANTIK.

Saya tahu saya tidak cantik.. Tapi, walaupun saya tidak cantik, saya tetap ada kelebihan.

Kerana saya tidak cantik, saya tidak jadi mangsa gangguan lelaki-lelaki yang rosak akhlaknya.

Kerana saya tidak cantik, saya dapat pelihara diri saya daripada pandangan bernafsu lelaki yang tidak menjaga pandangannya.

Kerana saya tidak cantik, saya selamat daripada menjadi senjata iblis mencairkan iman lelaki.

Kerana saya tidak cantik, saya tidak mendapat fitnah dan cemburu daripada wanita-wanita lain.

Kerana saya tidak cantik, saya tidak mengharapkan pujian daripada mana-mana lelaki dan wanita.

Dan kerana saya tidak cantik, akhirnya saya menemui insan yang ikhlas mencintai saya seadanya.

Kerana saya tahu.. Saya tidak cantik pada pandangan manusia.. Maka saya akan berusaha agar kelihatan cantik pada ALLAH.. Kerana bukan kecantikan dunia yang saya kejar... Tapi KECANTIKAN di akhirat kelak..